756 - ( 9 ) اسماعيل گويد : « از امام رضا عليه السلام سؤال كردم : وصىّ تعدادى يتيم پس از بالغ شدن‌شان از آنان مىخواهد اموال‌شان را تحويل بگيرند ولى آنها خوددارى مىكنند ، او چه كند ؟ امام عليه السلام فرمود : به آنان تحويل مىدهد و بر آن مجبورشان مىكند . » ارجاعات گذشت : در روايت دوم از باب دوازدهم از ابواب مقدمات فرموده امام عليه السلام كه : « با ازدواج دختر و هم بستر شدن با او در نُه سالگى يتيمى وى پايان مىيابد و مالش به او تحويل داده مىشود . » و در روايت دهم فرموده امام معصوم عليه السلام كه : « چه وقت مال كودك به وى تحويل مىشود ؟ امام عليه السلام فرمود : هنگامى كه بالغ شد و از او احساس رشد شد و سفيه و ناتوان نبود . » ساير روايات باب را بنگر . و در روايت يكم از باب يكم از ابواب حجر فرموده امام عليه السلام كه : « و اگر محتلم شد و از او احساس رشد يافتگى نشد و كم عقل يا ناتوان بود ، سرپرستش بايد مالش را از او باز دارد . » ساير روايات آن باب بر اين بحث دلالت مىكند ؛ پس ملاحظه كنيد . مىآيد : در روايات باب هفتاد و سوم از ابواب وصيت مناسب با اين بحث خواهد آمد . و در روايت دهم از باب پنجاه و يكم از ابواب تزويج فرموده معصوم عليه السلام كه : « هنگامى كه دختر در نه سالگى به خانه شوهر رفت ، يتيمى وى پايان مىيابد و اموالش به وى تحويل داده مىشود . » باب 65 حكم فراموش شدن وصيت توسط وصى 757 - ( 1 ) محمد بن ريّان گويد : « به امام هادى عليه السلام نوشتم : شخصى وصيت كرده است ، ولى وصىّ تنها يك مورد از آن را به ياد دارد ، دربارهء بقيه چه كند ؟ امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : ساير موارد را در كارهاى خير مصرف مىكند . » 758 - ( 2 ) در كتاب المقنع آمده است : « پس اگر ميّت وصيتى كند و وصى تنها يك مورد از آن را به خاطر داشته باشد ، ساير موارد در كارهاى خير مصرف مىشود . »